Bitácora de Héctor Acebo, poeta, periodista cultural y doctor en Periodismo

Bitácora de Héctor Acebo, poeta, periodista cultural y doctor en Periodismo.
-Correo: acebobello@gmail.com
-Instagram: @hectoracebo
-Twitter: @HectorAcebo
Mostrando entradas con la etiqueta Canciones. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Canciones. Mostrar todas las entradas

sábado, 14 de marzo de 2015

La gentileza de Rodrigo García

En La primera vez... que no perdí el alma, encontré el sexo (Sial-Pigmalión, 2015), antología colectiva coordinada por el vate Antonino Nieto, tengo el honor de compartir espacio con creadores admirados. A uno de esos autores, Rodrigo García (fundador del mítico grupo Cánovas, Rodrigo, Adolfo y Guzmán), lo cité gustosamente en la selección de mis poemas antologados. El reconocimiento creo que es merecido: bajo el influjo de la sensorial canción rodriguiana Una gitana como tú, comencé a escribir mi micropoema Marina, incluido en la obra colectiva; no en vano, mi poesía se abre con "Viéndote tan descalza (...)", variación de esta frase de Rodrigo: "Después de haberte visto tan descalza y de fuego (...)". Pues bien, anteayer, el querido cantautor, multiinstrumentista y literato sevillano me dedicó —tras haber descubierto mi homenaje impreso— hermosas palabras, las cuales, desde luego, me honran. Agradecido, reproduzco aquí el texto completo del maestro Rodrigo, publicado en Reflexiones del Hipocampo, su propia bitácora: 

EL DIVINO TIEMPO LIBRE 
No pretende perpetrar magnicidio alguno. Ese criminal propósito lo deja: 
A los senadores de Roma, que conspiran contra César, aquél cuya gallardía no teme, antes desprecia, a los Idus de Marzo.
A los visionarios radicales que, amparados con cobardía en la multitud, causarán en Sarajevo un casi pretexto para una Gran Guerra. 
A un francotirador asesino que trunca en Dallas la trayectoria estelar de un presidente cuya memoria deviene imborrable. 
No. 
Lo que ese instantáneo destello, lo que la punta de acero de esa saeta avisa, es tan sólo el delicado reconocimiento que, con su cita, expresa el joven poeta de Santiso de Abres (fino adorador de féminas) hacia unas palabras que hilvanó en los 80 (el bullicioso cerebro debajo de la entonces rizada fronda capilar) un cierto cantautor de semioculto aunque insobornable destino; y del que acaso haya quien no apruebe por completo su apenas enrocamiento rockero, su marcada preferencia, contra la estridencia, de un sonido limpio, cuando ha tañido su personal eléctrica de perro verde y andaluz. 
Aquiles, ante las murallas, clamaba su reto a Héctor. 
En otro siglo, con muy otra estatura y otro evidente ánimo, declaro aquí mi propio talón de ceremoniosa gratitud. 
(Se trataba de esto, solamente. Pero es lo que tiene el divino tiempo libre.) 

Para leer la entrada desde el blog de Rodrigo García, pincha aquí. 

Desde aquí puedes leer otra reciente entrada de Rodrigo en la que me menciona gentilmente, hablando precisamente de su participación en la nueva antología de Antonino Nieto.

Pinchando aquí, puedes seguir a Rodrigo en su página pública de Facebook.

Servidor, junto al maestro Rodrigo García. Madrid, octubre de 2013. 

miércoles, 8 de octubre de 2014

A miña vocación de letrista

Estou retomando, con pracer, a vocación de letrista. Eu, que cheguei á poesía a través da canción, reencóntrome coa rima e co namoradizo neno que fun... 

Grazas á banda Os Folkgazais por facilitar ese reencontro infantil o pasado verán, cando me pediron letras pra os seus novos temas. Por suposto, é pra min un honor seguir formando parte dunha proposta musical tan suxerente (eles xa converteran en blues o meu poema "Desafío"). Unha proposta, a d'Os Folkgazais, que sementou en min esta ensoñación: Sam Cooke baila (galante, sensual...) un twist en Mondoñedo. 



lunes, 29 de septiembre de 2014

De nevadas

Un mundo pra maquillala
con soños de nevadas.

(Dunha letra que estou escribindo pra una canción.)

A actriz Mariette Hartley, transmutada en ninfa.