Hoxe, no municipio lucense de Burela, terei o honor de participar, xunto ós Folkgazais, na presentación de Alorias, o novo EP da banda veigueña. O acto terá lugar, ás 20 horas, no hotel Canabal
(Pascual Veiga, 21), onde o grupo da Veiga tamén dará a coñecer o videoclip que
promociona o seu novo disco:
“Desafío”, o blues no que se baseou o realizador veigueño
Alejandro Pacios para fraguar o nomeado videoclip, é o resultado da adaptación
que fixo Abel Pérez (líder dos Folkgazais) dun poema de meu. O vídeo
presentouse oficialmente o pasado martes dentro da Semana Cultural do meu Santiso nativo, organizada pola asociación local San Tirso del Eo. Javier Blanco
(xornalista musical do diario asturiano La Nueva España) calificou de “espléndido” ese blues, destacando da interpretación o aire de ventos swing.
O acto de hoxe contará con
interpretacións, en formato trío, da banda, ademais da lectura que servidor fará do seu poema “Desafío”. As dúas liñas temáticas do texto (e da adaptación
musical de Abel Pérez) son a crítica social e o erotismo.
Os Folkgazais recuperan o espíritu dos conxuntos que
comezaron a xurdir no occidente asturiano e na Mariña lucense nos anos 40 e que
tiñan como modelos ás pequenas orquestras de jazz americanas.
En Alorias (traballo producido por Miguel Herrero), os Folkgazais reflexan a súa versatilidade, interpretando unha habaneira
popular de Ribadeo, o nomeado blues, un fox-trot, un swing e un rock primixenio.
O novo traballo da banda veigueña conta, ademais,
con notorias colaboracións musicais, coma a da cantautora mariñana Ugia
Pedreira ou a do xixonés Gustavo Pérez (vocalista de
Blues and Decker), quen canta “Desafío” a dúo con Ruth Martín, dos
Folkgazais.
O coidado do galego oriental
Ademais dun servidor, en Alorias participan como
letristas outros dos poetas do Eo-Navia: a veigueña Belén Rico Prieto; e
Alejandro Fernández, natural de El Franco.
Estas colaboracións líricas non son arbitrarias,
pois Os Folkgazais, dende o seus oríxenes (a banda formouse en 2007), tratan
con moito mimo a lingua vernácula. A práctica totalidade das cancións do seu
repertorio están interpretadas na variante oriental do galego, que é a que se
fala no Eo-Navia. Alorias, a palabra que da título ó EP, nesa variante
significa “mentiras, cousas inventadas”.
