Bitácora de Héctor Acebo, poeta, periodista cultural y doctor en Periodismo

Bitácora de Héctor Acebo, poeta, periodista cultural y doctor en Periodismo.
-Correo: acebobello@gmail.com
-Instagram: @hectoracebo
-Twitter: @HectorAcebo
Mostrando entradas con la etiqueta Mi obra literaria. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Mi obra literaria. Mostrar todas las entradas

miércoles, 11 de febrero de 2015

Publicados once poemas míos en la nueva antología de Antonino Nieto

Acaba de publicarse, en Madrid, La primera vez... que no perdí el alma, encontré el sexo (Sial-Pigmalión), antología colectiva que coordinó Antonino Nieto Rodríguez y que contiene once poemas míos. Como su título sugiere, el libro gira en torno al descubrimiento del erotismo, y combina varios géneros literarios. 
La cubierta de la nueva antología coordinada por Antonino Nieto.

Es la segunda vez que se antologa mi poesía, y me complace compartir páginas con el propio Antonino Nieto —también contó conmigo en su anterior antología—, Juan Carlos Mestre, Claudio Rodríguez Fer, Carmen Blanco, Rodrigo García, Luis Eduardo Aute... 
La presentación oficial de La primera vez... tendrá lugar mañana, a partir de las 19 horas, en la madrileña Sala Ámbito Cultural de El Corte Inglés (Plaza de Callao, 2 - 7ª planta):


Yo no participaré en el evento de mañana, pero espero estar presente en otros actos relacionados con el libro. He aquí uno de mis poemas antologados:

LA NADADORA  
Tú te llamabas María, Marina, Miranda… 
Yo no me llamaba; yo no tenía nombre;  
yo sólo pensaba en ponerte nombres  
tan rubios como tus piernas. 
                                          Y tú,  
agradecida, me desvestías en espiral,  
pues eras la nadadora de los prodigios. 

Memoria de mi pecho,  
racimo temprano, grito de junio…,  
de tu naturaleza soñadora   
sólo queda
la sonrisa silvestre.

sábado, 15 de noviembre de 2014

Publicada una selección de mi poesía en la revista del Centro Cultural de la Cooperación, de Buenos Aires

Recientemente se ha publicado, en Espacio Juan L. Ortiz (revista literaria digital del notorio Centro Cultural de la Cooperación, de Buenos Aires), una selección de mi obra poética que puedes leer aquí. Me ilusiona especialmente esta publicación, pues admiro mucho los proyectos (exigentes y progresistas) del citado centro. Además, es la primera vez que mi lírica escrita ve la luz en Buenos Aires, hermosísima ciudad con la que mantengo fuertes vínculos afectivos y donde recité, en abril, algunos de los poemas incluidos en esta selección. Todos los días evoco mi estancia en la capital argentina. Inolvidable... 

Servidor, en la Avenida Corrientes (donde se encuentra el Centro Cultural de la Cooperación), en Buenos Aires.

jueves, 16 de octubre de 2014

Cos Folkgazais no "Zigzag"

Onte acompañei ós Folkgazais —grupo co que colaboro como letrista— nesta reportaxe emitida no "Zigzag Diario" (TVG-2): 

                           

Foi unha honra falar, nun dos meus programas culturais preferidos, sobre un proxecto musical no que creo plenamente. Moitísimas grazas a Marta Gómez, Pilar García Rego e demais xente do "Zigzag" por dar a coñecer, con tanta precisión, a nosa obra. 


Abel Pérez (líder d'Os Folkgazais) e un servidor, xunto a Marta Gómez, que nos entrevistou en Ribadeo pra o "Zigzag Diario" da TVG.

martes, 14 de octubre de 2014

Jaureguizar escribe sobre Os Folkgazais e sobre o meu "Desafío"

O mestre Jaureguizar escribiu o pasado sábado, en El Progreso de Lugo, sobre Os Folkgazais e sobre o poema meu musicado por este conxunto. Hónranme as palabras do escritor e xornalista ribadense: 

«Manuel Rivas interveu na Bienal para facer súa a reclamación de Nélida Piñón sobre necesidade de coraxe para ser autor. Eu, por coraxe, entendo a definición de Héctor Acebo en Desafío: "Ninguén deles sería capaz de levar/ coma meu abolo, os mesmos calzois/ de lunes a domingo". (…) Hai propostas que facilitan ser cliente da cultura. Non penso soamente en Voadora, tamén en iniciativas coma a banda Folkgazais. O conxunto de Vegadeo (Asturias) recupera a música das orquestinas e revive o galego que se fala en ambas as beiras do Eo. Folkgazais canta, entre outros, o Desafío, de Héctor Acebo, con esoutro verso: “Quéixanse os críticos cítricos/ porque abuso do grao superlativo”. Iso é o que precisa a cultura galega: grao superlativo a esgalla.» 


Dende aquí pódese ler o artigo completo de Jaureguizar, que se titula precisamente "Uns calzóns que se poñen de luns a domingo" e que é unha visión da saúde da cultura galega actual.

Grazas, querido e admirado Jaureguizar, por escoitar con tanta sensibilidade o traballo d'Os Folkgazais e dun servidor. As túas verbas son o impulso pra continuar o sinuoso camiño dos soños. Ti, en gran parte, es culpable de que eu goce tanto explorando as posibilidades expresivas (que son moitas) do galego. O cadencioso galego...

Xunto a Santiago Jaureguizar. Imaxe feita en Lugo o inverno pasado.

jueves, 9 de octubre de 2014

La nadadora

En febrero, dentro de una antología colectiva de temática amorosa, se publicarán once poemas míos. La mayor parte de esos textos son inéditos; y, estilísticamente, todos apuntan a la brevedad (hay cinco micropoemas)… Iré dando más detalles cuando se aproxime la fecha de publicación de la obra. Aprovecho para decir que hoy, en La Huella Digital, se ha publicado uno de los poemas míos que formarán parte de la citada antología:

LA NADADORA 

Tú te llamabas Isla, Elisa, Elsa. 
Gerardo Diego

Tú te llamabas María, Marina, Miranda… 

Yo no me llamaba; yo no tenía nombre; 
yo sólo pensaba en ponerte nombres 
tan rubios como tus piernas. 
                                           Y tú, 
agradecida, me desvestías en espiral, 
pues eras la nadadora de los prodigios.

Memoria de mi pecho, 
racimo temprano, grito de junio…, 
de tu naturaleza soñadora 
sólo queda 
la sonrisa silvestre. 




Cybill Shepherd en The Last Picture Show (La última película, 1971), genialidad de Peter Bogdanovich.

domingo, 24 de agosto de 2014

Hoxe presentaremos en Burela o novo disco dos Folkgazais

Hoxe, no municipio lucense de Burela, terei o honor de participar, xunto ós Folkgazais, na presentación de Alorias, o novo EP da banda veigueña. O acto terá lugar, ás 20 horas, no hotel Canabal (Pascual Veiga, 21), onde o grupo da Veiga tamén dará a coñecer o videoclip que promociona o seu novo disco:


“Desafío”, o blues no que se baseou o realizador veigueño Alejandro Pacios para fraguar o nomeado videoclip, é o resultado da adaptación que fixo Abel Pérez (líder dos Folkgazais) dun poema de meu. O vídeo presentouse oficialmente o pasado martes dentro da Semana Cultural do meu Santiso nativo, organizada pola asociación local San Tirso del Eo. Javier Blanco (xornalista musical do diario asturiano La Nueva España) calificou de “espléndido” ese blues, destacando da interpretación o aire de ventos swing.

O acto de hoxe contará con interpretacións, en formato trío, da banda, ademais da lectura que servidor fará do seu poema “Desafío”. As dúas liñas temáticas do texto (e da adaptación musical de Abel Pérez) son a crítica social e o erotismo.

Os Folkgazais recuperan o espíritu dos conxuntos que comezaron a xurdir no occidente asturiano e na Mariña lucense nos anos 40 e que tiñan como modelos ás pequenas orquestras de jazz americanas.

En Alorias (traballo producido por Miguel Herrero), os Folkgazais reflexan a súa versatilidade, interpretando unha habaneira popular de Ribadeo, o nomeado blues, un fox-trot, un swing e un rock primixenio.

O novo traballo da banda veigueña conta, ademais, con notorias colaboracións musicais, coma a da cantautora mariñana Ugia Pedreira ou a do xixonés Gustavo Pérez (vocalista de Blues and Decker), quen canta “Desafío” a dúo con Ruth Martín, dos Folkgazais.

O coidado do galego oriental

Ademais dun servidor, en Alorias participan como letristas outros dos poetas do Eo-Navia: a veigueña Belén Rico Prieto; e Alejandro Fernández, natural de El Franco.





Estas colaboracións líricas non son arbitrarias, pois Os Folkgazais, dende o seus oríxenes (a banda formouse en 2007), tratan con moito mimo a lingua vernácula. A práctica totalidade das cancións do seu repertorio están interpretadas na variante oriental do galego, que é a que se fala no Eo-Navia. Alorias, a palabra que da título ó EP, nesa variante significa “mentiras, cousas inventadas”. 

sábado, 23 de agosto de 2014

La 'TPA' presentó ayer el nuevo videoclip de Os Folkgazais

Ayer, en la segunda edición de los informativos (a partir del minuto 42:04), los compañeros de la TPA presentaron el nuevo videoclip del conjunto astur-galaico Os Folkgazais. Este vídeo, realizado por Alejandro Pacios, está basado en la musicalización que Abel Pérez (líder del grupo) hizo de un poema mío. Pincha aquí para acceder a la citada edición de los informativos de la cadena asturiana. 



Gracias a los compañeros de las noticias de la TPA por dar a conocer nuestro trabajo, resultado de la feliz combinación de tres ámbitos referenciales: poesía, música e imagen. 

miércoles, 20 de agosto de 2014

Xiana Arias entrevistounos ó líder do grupo Folkgazais e a min na 'Radio Galega'


Onte Xiana Arias entrevistounos, pra o "Diario Cultural" (programa da Radio Galega), a Abel Pérez (líder do conxunto astur-galaico Os Folkgazais) e a min. Picando aquí, dende o minuto 3:57, podedes escoitar o que dixemos Abel e eu, ademais dunha mostra musical dos Folkgazais. As cancións radiadas son o fox-trot "Déixame ir contigo" (letra de Alejandro Fernández e música do conxunto Alonso adaptada por Abel Pérez) e o blues "Desafío" (letra miña e música de Pérez); os dous temas forman parte do novo traballo dos Folkgazais, Alorias. Infinitas grazas ós compañeiros do "Diario Cultural" por darnos cabida nese magnífico programa: unha honra! 

O novo videoclip dos Folkgazais, presentado onte

Aproveito esta entrada pra dar as grazas tamén a Asociación Cultural San Tirso del Eo por organizar a presentación oficial do novo videoclip dos Folkgazais (obra de Alejandro Pacios), que tivo lugar onte no auditorio do meu Santiso natal. Este estupendo vídeo está baseado na desgarradora adaptación que Abel fixo do poema de meu; xa podedes velo, enteiro, en Youtube: 




Onte, no auditorio de Santiso, xunto ós meus amigos Abel Pérez (líder dos Folkgazais) e Ángel Prieto (presidente da asociación local San Tirso del Eo). 

lunes, 18 de agosto de 2014

Mañá presentaremos o novo disco d'Os Folkgazais no meu Santiso nativo


Hoxe arranca a XXVI Semana Cultural do meu Santiso nativo (Asturias), que organiza a Asociación Cultural San Tirso del Eo. Mañá, ás 9 da noite, dentro do acto "Pálpitos da Terra" da Semana Cultural, presentaremos o novo disco do grupo astur-galaico Os Folkgazais, Alorias, e o videoclip (realizado por Alejandro Pacios) que promociona este traballo. A presentación terá lugar no auditorio do concello máis occidental de Asturias. 



A canción do vídeo, "Desafío", é o resultado da estupenda adaptación que fixo o veigueño Abel Pérez (líder da banda) dun poema de meu. Participaremos no acto Alejandro, Abel e un servidor. Grazas a "San Tirso del Eo" por brindarnos esta oportunidade. 

A palabra que da título ó novo disco d'Os Folkgazais, alorias, significa, na variante oriental do galego, "cousas inventadas". A práctica totalidade dos temas que canta a banda dirixida por Abel Pérez, están escritos nesa variante, a que falamos no Eo-Navia. 

Pra ver un adianto do videoclip de "Desafío", pica aquí. 

Dende aquí podes ler o texto do poema. 

Este é o interesante programa da Semana Cultural santiseira: 

miércoles, 23 de julio de 2014

Javier Blanco escribe sobre Os Folkgazais y sobre el blues "Desafío"

Hoy Javier Blanco —lúcido periodista musical del diario asturiano La Nueva España— ha publicado un amplio reportaje sobre la banda Os Folkgazais y sobre "Desafío" (musicalización que el líder del grupo astur-galaico, Abel Pérez, hizo, en clave blues, de un poema mío). Para leer el reportaje de Blanco, pincha aquí.


Pinchando aquí, puedes ver un fragmento del videoclip de "Desafío".

jueves, 17 de julio de 2014

Hablando en 'El Progreso' sobre la musicalización de un poema mío

Hoy, en el diario lucense El Progreso, hablo de la potente adaptación musical que Abel Pérez (líder del grupo astur-galaico Os Folkgazáis) ha hecho de mi poema "Desafío". Ésta es la entrevista, publicada en la edición de A Mariña del citado periódico: 


"Desafío" es la primera canción promocional del nuevo trabajo de Os Folkgazáis, Alorias; he aquí un fragmento del videoclip (que está a punto de estrenarse) del citado tema: 

lunes, 14 de julio de 2014

O meu poema "Desafío", convertido en 'blues' pol'Os Folkgazais

Estou verdadeiramente satisfeito coa adaptación musical que o amigo Abel Pérez (A Veiga, Asturias, 1976) fixo do meu poema "Desafío"; penso que ó texto (moi crítico) séntalle estupendamente o arrastrado traxe do blues. 


A canción forma parte do novo EP (Alorias) d'Os Folkgazais, dinámica banda astur-galaica que Abel dirixe desde o seu concello natal. Eiquí vai un fragmento do videoclip do tema, cuxo texto está escrito na variante oriental do galego (aquela que falamos, por exemplo, no meu Santiso nativo ou na Veiga): 


En "Desafío" (primeira canción promocional de Alorias) colabora como vocalista Gustavo Álvarez.

Evidentemente, o texto adaptado, ó fundirse coa melodía, presenta algunhas variacións formais (aparición da rima, aumento das repeticións, eliminación dalgúns versos comparativos...). Variacións que non afectan, creo, ó contido social-érotico do texto orixinal, que reproduzo eiquí: 

DESAFÍO (II) 


Quéixanse os críticos cítricos 
porque abuso do grao superlativo. 
Eles dicen que aquel corpo era pequeno,  
pois non saben que na cama medraba. 
Non, ningún deles sería capaz de levar,  
coma meu abolo, os mismos calzois  
de lunes a domingo. 


Sempre dicen 
que hei de buscar, cando acabe a carreira,  
unha nena que me cuide e me comprenda: 
que atrevemento! Pro solo  
eu sei que naquel cu nace o Eo.  
Que pasa pola Pontenova, que se para  
en Santiso e que desemboca  
no Mar dos Seus Peitos, formando  
a ría de Ribadeo. 


Quéixanse os críticos cítricos 
porque abuso do grao superlativo.  
Pretenden que volva ó franquismo:  
sería xusto dicir que aquelas pernas  
solo eran “claras”?  
Cando as miocas  
papen as súas cachas,  
quizabes entenda ese empeño.  
Mentras tanto... 

ai, mentras... 


TANTO!



O poema foi incluido, en castelán, no meu libro Camas de hierba (Ediciones Vitruvio, 2011). Podes ler esa versión do poema picando eiquí.

Infinitas grazas a Abel e ós seus compañeiros de fatigas musicais.  

miércoles, 21 de mayo de 2014

Hoy, una nueva presentación de la antología colectiva 'Amores infieles'

Hoy, en Madrid, se celebrará una nueva presentación de Amores infieles (antología coordinada por Antonino Nieto y editada por Sial-Pigmalión en la que participo con varios poemas). El acto tendrá lugar, a partir de las 7 de la tarde, en la sala Clamores (calle de Alburquerque, 14). Ésta es la invitación del mismo: 


domingo, 4 de mayo de 2014

En el Día de la Madre

UN AMOR DE FANTASÍA

A mi madre 


Tantas veces recé para convertirme
en una niña, que ahora luzco
–como ella– lunares, sortijas
y un fular azul celeste

encima de la camisa. 

A veces, nos acostábamos juntos,
y lo que más me gustaba era pedirle
(cuando la madrugada arreciaba)
un vaso de leche con cacao.

Bien calentito. 

No éramos novios: Yo tenía
–de puntillas– 10 años;
y ella tal vez 30, recostada.
Aida se llamaba

aquel amor de fantasía. 


(De mi libro Camas de hierba, 2011) 




Hoy, con mis padres, frente a la ría de Ribadeo. 

jueves, 24 de abril de 2014

'La Nueva España' se hace eco de mi experiencia literaria en Sudamérica

Ayer, en el diario asturiano La Nueva España, me hicieron esta entrevista con motivo de mi experiencia literaria en Buenos Aires y Montevideo: 


Para leer con más nitidez el texto, pincha sobre la imagen.

lunes, 14 de abril de 2014

La presentación de mi libro en Montevideo, en fotos

Me siento honrado: el insigne poeta uruguayo Jorge Arbeleche (Premio Nacional de Literatura de su país) presentó mi poemario Camas de hierba en Montevideo. 

El acto tuvo lugar en la Casa de los Escritores del Uruguay el pasado martes. 

El maestro Arbeleche dijo que mi poesía es "desacralizada" y "neorromántica" (hermosa definición), haciendo alusión al desencanto que ésta transmite, expresado frecuentemente a través de un humor "hiriente".

Infinitas gracias a Arbeleche (de quien aprendí mucho durante mi estancia en Montevideo), a la admirable Casa de los Escritores del Uruguay y al público asistente (tan entregado, tan sensible, tan inteligente...). Me sentí muy a gusto esa tarde... 

He aquí algunas de las fotos del acto: 






Junto a Jorge Arbeleche, frente al Mercado de la Abundancia, en cuyo interior se encuentra la Casa de los Escritores del Uruguay; allí presentamos mis Camas de hierba.







Jorge Arbeleche y Lilián Hirigoyen me muestran la admirable Casa de los Escritores del Uruguay. Hirigoyen es la directora del citado centro. 






Jorge Arbeleche y servidor dedicamos nuestras obras a la Casa de los Escritores del Uruguay. 





Un momento de la presentación de mi primer libro, "Camas de hierba", en la Casa de los Escritores del Uruguay.


























Junto al maestro Jorge Arbeleche. 


Pronto subiré las fotos de mi participación en el taller literario Ruben D'Alba (que coordina el vate y profesor Lauro Marauda en la Casa Bertolt Brecht, en Montevideo); ese fue otro acto tremendamente enriquecedor para mí. Estoy enamorado de la capital uruguaya y de sus gentes.