Bitácora de Héctor Acebo, poeta, periodista cultural y doctor en Periodismo

Bitácora de Héctor Acebo, poeta, periodista cultural y doctor en Periodismo.
-Correo: acebobello@gmail.com
-Instagram: @hectoracebo
-Twitter: @HectorAcebo
Mostrando entradas con la etiqueta Ribadeo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Ribadeo. Mostrar todas las entradas

domingo, 15 de noviembre de 2015

Cruzando versos en Ribadeo

É unha honra pra min participar, como poeta, nesta fermosa actividade ribadense que se chama Cruzando versos: 

Nova publicada por La Voz de Galicia o día 11 deste mes.

Velaquí o verso meu escollido por Verónica Martínez Delgado (coordinadora da citada actividade, profesora de Infantil no ribadense CIFP Porta da Auga e poetisa) e mais as súas alumnas: 
Ven e apréndeme a xerga dos teus bicos. 
Esta ilusionante iniciativa de pintar versos nos pasos de peóns comezou, segundo teño entendido, en México. Madrid é unha das cidades que continuou a actividade. 

miércoles, 17 de junio de 2015

miércoles, 21 de enero de 2015

Preparando novas cancións xunto a Abel Pérez

O pasado verán escribín unha letra, "Rapaciña", inspirándome neste chachachá do mago Sam Cooke: 


A letra, coa que está traballando melódicamente Abel Pérez (gran amigo e talentoso socio), di: "Se me deixas conquistar / os mundos do teu mirar, / recitareiche madrigais / no porto de Porcillán". (Esa é unha das estrofas.) Estou seguro de que Abel reforzará o xuvenil romanticismo da letra... 

Nesta imaxe, Abel Pérez e eu estamos falando, pra o "Zigzag" da TVG, sobre o conxunto que el lidera, Os Folkgazais, e co que colaboro. Por certo, este conxunto deixará de existir próximamente, pro Abel xa está preparando outro proxecto, pra o cal irán destinadas as cancións que estamos compoñendo xuntos, coma a citada "Rapaciña". 

Velaquí o videoclip de "Desafío", blues d'Os Folkgazais que é o feliz resultado da adaptación, por parte de Abel, dun poema meu: 

domingo, 16 de noviembre de 2014

O meu galego familiar, no vídeo "Eu digo..."

O meu galego familiar é o que se fala neste vídeo, Eu digo...: 


Parabéns ó coordinador do traballo audiovisual, Suso Fernández Acevedo; á montadora, Tania Fernández Faílde; e, desde logo, ós apaixoados raparigos protagonistas (Sara, Cristina, María, Elena e Jaime), alumnos de Fernández Acevedo no instituto ribadense Dionisio Gamallo Fierros. 

Xa o dixen máis veces: o galego —coas súas variantes— ten a encantadora harmonía da i-auga dun rego. 

miércoles, 22 de octubre de 2014

Zigzagueando


O mércores pasado, xunto ó amigo Abel Pérez —líder do grupo Os Folkgazais—, no "Zigzag", programa cultural da TVG. Picando eiquí podes ver a correspondente reportaxe.

miércoles, 13 de agosto de 2014

El Eo, caudal de inspiración

Ayer, en el diario asturiano La Nueva España (edición de Occidente), se publicó un reportaje mío que escribí con motivo de la reciente visita de Claudio Rodríguez Fer y Carmen Blanco (admirables escritores lucenses) a mi Santiso nativo; reproduzco el texto a continuación: 

EL EO, CAUDAL DE INSPIRACIÓN


Carmen Blanco y Claudio Rodríguez Fer, junto al Eo a su paso por San Tirso. 

El Eo, desde su nacimiento hasta su desembocadura, es un caudal de inspiración para el matrimonio formado por los escritores lucenses Claudio Rodríguez Fer y Carmen Blanco. El germen de la ribereña pasión compartida está en unas mitificadas vivencias de Blanco: “Yo veraneé desde niña en A Mariña, para mí un especial ‘país de las maravillas’, como lo recreo en Vermella con lobos y en Atracción total. Cuando vi por primera vez estos lugares de abierta frontera gallego-asturiana, me enamoré de ellos para siempre”. 

Blanco contagió la pasión por estas tierras a Rodríguez Fer cuando, en los setenta, iniciaron su relación sentimental, fruto de la cual nació la única hija de ambos, llamada significativamente Mariña. El literato lucense terminaría salpicando su lírica de cariñosas referencias a Ribadeo; verbigracia: “Eróticas / como os arcos / da Praia das Catedrais”.

Rodríguez Fer y Blanco (que son profesores en la Universidad de Santiago y promotores de la “Asociación para a Dignificación das Vítimas do Fascismo”) conocían todos los concejos que riega el Eo, salvo San Tirso, donde recientemente pasaron una placentera tarde. De ese descubrimiento, el matrimonio destacó el paseo fluvial o la paz que exudan “los magníficos paisajes”. Esa paz, subrayó Blanco, “invita a volver” al municipio.

Además del evidente reclamo de la pesca, Rodríguez Fer considera que San Tirso “puede ofrecer muchas especialidades derivadas de sus interesantes contrastes: valle y montaña, río y ría próxima, lengua gallega y comunidad asturiana, prehistóricos castros e histórico ferrocarril…”.

Blanco y Rodríguez Fer sólo echaron de menos ver algún reconocimiento al exalcalde local Clemente Amago, víctima de la represión franquista. Amago desapareció en 1936, cuando era regidor de San Tirso por el PSOE. Su cadáver continúa en paradero desconocido.

domingo, 4 de mayo de 2014

En el Día de la Madre

UN AMOR DE FANTASÍA

A mi madre 


Tantas veces recé para convertirme
en una niña, que ahora luzco
–como ella– lunares, sortijas
y un fular azul celeste

encima de la camisa. 

A veces, nos acostábamos juntos,
y lo que más me gustaba era pedirle
(cuando la madrugada arreciaba)
un vaso de leche con cacao.

Bien calentito. 

No éramos novios: Yo tenía
–de puntillas– 10 años;
y ella tal vez 30, recostada.
Aida se llamaba

aquel amor de fantasía. 


(De mi libro Camas de hierba, 2011) 




Hoy, con mis padres, frente a la ría de Ribadeo. 

jueves, 25 de agosto de 2011

Cuarenta antiguos alumnos del instituto Carlos María Rodríguez de Valcárcel, de Ribadeo, celebraron su cena anual


El pasado 5 de agosto se reunieron cuarenta alumnos que, entre 1977 y 1978, cursaron el Bachiller superior y el COU en el instituto mixto Carlos María Rodríguez de Valcárcel, de Ribadeo. El acto se desarrolló en el restaurante local San Miguel.

También asistieron al encuentro Pepe García Amor, Ángeles Ron, José Carlos Rodríguez Andina y Chus Maseda, a la sazón profesores en el instituto ribadense, quienes recordaron –con orgullo y nostalgia– algunas de las andanzas de sus antiguos alumnos.

El Eo sirve de frontera administrativa entre dos comunidades distintas, con lo cual no es de extrañar que, durante la sobremesa, los asistentes (nativos de diferentes puntos de Galicia y Asturias) también tuviesen tiempo para debatir –cordialmente– sobre la toponimia de nuestra ría.

El pub local Ribanzo acogió, una vez concluido el suculento banquete, a buena parte de los asistentes al acto. Al igual que cada año, el encuentro sirvió para que estos compañeros de mediana edad afianzasen sus lazos afectivos. Ya lo decía Petronio: “Animus quod perdidit optat”. O sea: “El espíritu desea lo que ha perdido”.

H. A.
(La Comarca del Eo, 20/08/2011)