Bitácora de Héctor Acebo, poeta, periodista cultural y doctor en Periodismo

Bitácora de Héctor Acebo, poeta, periodista cultural y doctor en Periodismo.
-Correo: acebobello@gmail.com
-Instagram: @hectoracebo
-Twitter: @HectorAcebo

miércoles, 22 de octubre de 2014

Zigzagueando


O mércores pasado, xunto ó amigo Abel Pérez —líder do grupo Os Folkgazais—, no "Zigzag", programa cultural da TVG. Picando eiquí podes ver a correspondente reportaxe.

martes, 21 de octubre de 2014

Una nota que queda en el aire

"Los poemas terminan donde deben terminar, pero sin cerrarse, como una nota —mágica o burlona— que queda en el aire". Hermosísimo comentario del crítico Lorenzo Gomis (La Vanguardia, 01/02/1968) sobre el primer poemario de Martínez Sarrión, Teatro de operaciones. Puedes leer el artículo completo de Gomis pinchado aquí.

El poeta Antonio Martínez Sarrión, a quien estudio en mi tesis.

jueves, 16 de octubre de 2014

Cos Folkgazais no "Zigzag"

Onte acompañei ós Folkgazais —grupo co que colaboro como letrista— nesta reportaxe emitida no "Zigzag Diario" (TVG-2): 

                           

Foi unha honra falar, nun dos meus programas culturais preferidos, sobre un proxecto musical no que creo plenamente. Moitísimas grazas a Marta Gómez, Pilar García Rego e demais xente do "Zigzag" por dar a coñecer, con tanta precisión, a nosa obra. 


Abel Pérez (líder d'Os Folkgazais) e un servidor, xunto a Marta Gómez, que nos entrevistou en Ribadeo pra o "Zigzag Diario" da TVG.

miércoles, 15 de octubre de 2014

Miranda vista por Cunqueiro



"Miranda es una tierra montañosa, que nace donde terminan los llanos pastizales de la antigua Bretoña, y va a morir en estrechas vallinas en el río Eo, que es la frontera entre galaicos y astures. (…) Un monte desnudo y roquedal, el Carracedo, decía el refrán de allí 'que a todos os montes pon medo'. Y como si no tuviéramos los mirandeses bastantes montes, aun inventábamos uno, el Montiral, para decir, refraneros, que del Carracedo era el igual. ¡Montiral! ¡Cuántas veces no he preguntado por él! Nadie sabe de qué banda cae, dónde levanta su cima hasta las oscuras y lentas nubes que empujan hacia tierra los vientos nacidos en el océano. Un monte de la imaginación en un país en el que la gente es gozosamente fabulante, supersticiosa, espiritual y sensual a la vez. Yo soy de aquellos más naturales de allá." 
Álvaro Cunqueiro, en un artículo publicado en el nº. 1324 de la revista Destino (22-12-1962) 

***

La imagen pertenece a la web www.mondoñedo.net.
 

martes, 14 de octubre de 2014

Jaureguizar escribe sobre Os Folkgazais e sobre o meu "Desafío"

O mestre Jaureguizar escribiu o pasado sábado, en El Progreso de Lugo, sobre Os Folkgazais e sobre o poema meu musicado por este conxunto. Hónranme as palabras do escritor e xornalista ribadense: 

«Manuel Rivas interveu na Bienal para facer súa a reclamación de Nélida Piñón sobre necesidade de coraxe para ser autor. Eu, por coraxe, entendo a definición de Héctor Acebo en Desafío: "Ninguén deles sería capaz de levar/ coma meu abolo, os mesmos calzois/ de lunes a domingo". (…) Hai propostas que facilitan ser cliente da cultura. Non penso soamente en Voadora, tamén en iniciativas coma a banda Folkgazais. O conxunto de Vegadeo (Asturias) recupera a música das orquestinas e revive o galego que se fala en ambas as beiras do Eo. Folkgazais canta, entre outros, o Desafío, de Héctor Acebo, con esoutro verso: “Quéixanse os críticos cítricos/ porque abuso do grao superlativo”. Iso é o que precisa a cultura galega: grao superlativo a esgalla.» 


Dende aquí pódese ler o artigo completo de Jaureguizar, que se titula precisamente "Uns calzóns que se poñen de luns a domingo" e que é unha visión da saúde da cultura galega actual.

Grazas, querido e admirado Jaureguizar, por escoitar con tanta sensibilidade o traballo d'Os Folkgazais e dun servidor. As túas verbas son o impulso pra continuar o sinuoso camiño dos soños. Ti, en gran parte, es culpable de que eu goce tanto explorando as posibilidades expresivas (que son moitas) do galego. O cadencioso galego...

Xunto a Santiago Jaureguizar. Imaxe feita en Lugo o inverno pasado.

jueves, 9 de octubre de 2014

La nadadora

En febrero, dentro de una antología colectiva de temática amorosa, se publicarán once poemas míos. La mayor parte de esos textos son inéditos; y, estilísticamente, todos apuntan a la brevedad (hay cinco micropoemas)… Iré dando más detalles cuando se aproxime la fecha de publicación de la obra. Aprovecho para decir que hoy, en La Huella Digital, se ha publicado uno de los poemas míos que formarán parte de la citada antología:

LA NADADORA 

Tú te llamabas Isla, Elisa, Elsa. 
Gerardo Diego

Tú te llamabas María, Marina, Miranda… 

Yo no me llamaba; yo no tenía nombre; 
yo sólo pensaba en ponerte nombres 
tan rubios como tus piernas. 
                                           Y tú, 
agradecida, me desvestías en espiral, 
pues eras la nadadora de los prodigios.

Memoria de mi pecho, 
racimo temprano, grito de junio…, 
de tu naturaleza soñadora 
sólo queda 
la sonrisa silvestre. 




Cybill Shepherd en The Last Picture Show (La última película, 1971), genialidad de Peter Bogdanovich.

miércoles, 8 de octubre de 2014

A miña vocación de letrista

Estou retomando, con pracer, a vocación de letrista. Eu, que cheguei á poesía a través da canción, reencóntrome coa rima e co namoradizo neno que fun... 

Grazas á banda Os Folkgazais por facilitar ese reencontro infantil o pasado verán, cando me pediron letras pra os seus novos temas. Por suposto, é pra min un honor seguir formando parte dunha proposta musical tan suxerente (eles xa converteran en blues o meu poema "Desafío"). Unha proposta, a d'Os Folkgazais, que sementou en min esta ensoñación: Sam Cooke baila (galante, sensual...) un twist en Mondoñedo. 



martes, 7 de octubre de 2014

En galego

Cada vez atópome máis a gusto escribindo poesía na miña lingua vernácula; si, sinto a necesidade de facer pronto un poemario en galego. 


Unha imaxe que fixen en Mondoñedo.